Εκδρομή στην Ι.Μ. Αγίου Δημητρίου Δρυμού

Εκδρομή στην Ι.Μ. Αγίου Δημητρίου Δρυμού
Τη Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2018, 52 εκλεκτά μέλη και φίλοι του Συνδέσμου μας, ζήσαμε ένα υπέροχο απογευματινό οδοιπορικό, καθώς ξεκινούσαμε για ένα προσκύνημα στο θαυμάσιο και ονομαστό Μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου στο χωριό Δρυμός που ανήκει στο δήμο Ακτίου – Βόνιτσας.Μετά από ευχάριστη διαδρομή μιας ώρας φτάσαμε έξω από το μοναστήρι κι από την επιβλητική κεντρική πύλη εισήλθαμε σ’ ένα εντυπωσιακό, γαλήνιο και παραδεισένιο χώρο, όπου δεσπόζει ο απλός και περικαλλής ναός του Αγίου Δημητρίου, ρυθμού μονόκλιτης βασιλικής, κατάγραφος απ’ τις υπέροχες αγιογραφίες, κι εκεί, μέσα σε κλίμα ευλάβειας και κατάνυξης τελέσαμε τη Θεία παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο με τη συμμετοχή του π. Αγγέλου, της ηγουμένης του μοναστηριού Μαριάμ και του χορού ψαλτών από το Σύνδεσμό μας.

Στο πίσω μέρος του Ναού βρίσκεται ο σεπτός τάφος του Γέροντος Παγκρατίου και άλλων μοναχών κι έτσι όλος ο χώρος είναι καθαγιασμένος από την παρουσία του, αφού αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στο Χριστό, στην εκκλησία και στο μοναχικό βίο, αρνούμενος το γάμο και τα εγκόσμια. Αφού χειροτονήθηκε ιερομόναχος στον Άγιο Κωνσταντίνο Αγρινίου, μετέβη στην Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου στη Μυρτιά, όπου παρέμεινε 7 χρόνια και στη συνέχεια κατέληξε στο ταπεινό Μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου, με συνοδεία την κατά σάρκα αδερφή του μοναχή Παρθενία και την ευλαβή μοναχή Αναστασία. Παράλληλα διακονούσε ως εφημέριος στο χωριό Δρυμός όπου με πολύ κόπο και διαρκή προσπάθεια, ανήγειρε το λαμπρό ναό του Αγίου Δημητρίου. Ήταν άνθρωπος της αγάπης, της προσευχής, της ελεημοσύνης, της διακονίας στον πονεμένο άνθρωπο “απλός και καθαρός στην καρδιά”.

Περπατούσε ξυπόλυτος και είχε το προορατικό και διακριτικό χάρισμα, ήταν ευλαβέστατος ιερεύς που λειτουργούσε με πλήρη συναίσθηση και με δάκρυα στα μάτια. Ο Γέροντας Παϊσιος στο Άγιο Όρος, έλεγε χαρακτηριστικά στους Αιτωλοακαρνάνες που τον επισκέπτονταν: “Γιατί έρχεσθε εδώ σε μένα, εσείς έχετε το δικό σας θησαυρό, τον Γέροντα Παγκράτιο που είναι ανώτερος από μένα. Σ’ αυτόν να πηγαίνετε”.

Μετά το τέλος της παράκλησης, στον περίβολο του Ναού, απολαύσαμε τα κεράσματα της πλουσιοπάροχης μοναστηριακής φιλοξενίας, μέσα σε μια ευχάριστη και πνευματική ατμόσφαιρα που δημιούργησε η ευσεβής ηγουμένη Μαριάμ με τα σοφά και ψυχωφελή λόγια της.

Παντού ήταν διάχυτη η αύρα, η χάρη, η πνευματική ακτινοβολία και η αγιότητα του Γέροντος Παγκρατίου, που προκάλεσε σ’ όλους μας μια ευφρόσυνη διάθεση, μια πνευματική ανάταση, ένα ξεχείλισμα της ψυχής μας από συγκίνηση για τις θαυμάσιες, τις ξεχωριστές εμπειρίες που ζήσαμε για άλλη μια φορά σ’ ένα από τα ιερά προπύργια της Ορθοδοξίας.

Τον βίο του Γέροντος Παγκρατίου έχει συγγράψει ο πανοσιολογιώτατος πατήρ Παύλος Ντανάς. Αν και άγνωστος στους πολλούς, ο Γέροντας Παγκράτιος είναι ένας Άγιος των ημερών μας, και ευχόμαστε ολόψυχα το Οικουμενικό Πατριαρχείο να τον αγιοκατατάξει όπως και τους συγχρόνους μας Άγιο Παϊσιο, Άγιο Πορφύριο και Άγιο Ιάκωβο.

Και παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής για το Αγρίνιο, έμπλεοι και έμφορτοι από όλες αυτές τις μοναδικές συγκινήσεις που ζήσαμε, έχοντας για άλλη μια φορά αναβαπτισθεί και ζωογονηθεί από τα ζείδωρα νάματα της Ορθόδοξης μοναστηριακής παράδοσης, με την παρουσία μας στον ιερό και ευλογημένο αυτό χώρο.

Μια στάση για καφέ στην πανέμορφη, αμφιθεατρικά κτισμένη Αμφιλοχία, μας προσέφερε άλλη μια ευχάριστη ώρα, πριν αφιχθούμε στις οικίες μας πλήρως ικανοποιημένοι και ευτυχείς για το αίσιο τέλος κι αυτής της μικρής αλλά τόσο ουσιαστικής και ψυχοτονωτικής μας απόδρασης.